Jeroen goes USA

 

Zo. Er is veel gebeurd de laatste tijd. Dus weinig tijd over om te bloggen.... Maar nu kan ie weer. Ik zit aan boord van de KL6031 van AMS naar BOS. Of zoals wij zeggen: van Haarlemmermeer Airport naar Boston.

 

Ja... we zijn weer eens op weg naar de USA. Redelijk pittig na afgelopen dinsdag... Ik zal echter een aparte BLOG entry aan Meneer Trump en mevrouw Clinton weidden...

 

Voor de verandering vlieg ik niet alleen. Jeroen is mee, zoals de titel al aanheeft. Jaren geleden, in 1999 om precies te zijn, ging ik voor het eerst naar de USA. Een geweldig avontuur vond ik dat toen. Helemaal alleen, eerst naar Washington, via Parijs. Daar wachtte mijn vriend Arno op me. Met hem ging ik naar Philadelphia, waar hij toen woonde, en van daaruit vloog ik naar Salt Lake City.

 

Daar heb ik Andreas Willert leren kennen. Ik was daar bij emWare om te leren hoe zij embedded internet gingen doen. Was heel leuk maar ze waren hun tijd te ver vooruit. Maar het was, achteraf gezien, wel een heel belangrijke tocht. Na SLC ben ik nog 24 uur in NY geweest. Ja... de Twin Towers stonde er nog... ik heb ze gezien.

 

Maar nu dus weer naar de USA, Boston dit keer, net als vorig jaar. Mijn vriend Ed heeft weer een dag Training geboekt, dat scheelt in de reiskosten... Na Boston rijden we naar NY om van daaruit verder te vliegen naar Las Vegas. Daar rijden we dan naar Los Angeles en dan begint werk IBM CE IoT Conference.

 

Als we daar klaar zijn vliegen we nog even naar Arno, die tegenwoordig, net als alle oude mensen, in Florida woont. Jawel in de staat die voor Donald gestemd heeft.... Alle oude gebouwen die hier rondlopen achter hun rollators hopen waarschijnlijk dat Donald langskomt om ze eens even goed in de edele delen te graaien....

 

Naar de US vliegen is leuk maar duurt gewoon lang. Dat niet alleen, je moet behoorlijk vroeg op de luchthaven zijn anders red je het gewoon niet. Security check na Security check... Mijn arme paspoort is er warm van. En je boarding pas op je mobieltje lijkt een fijn plan maar de batterij redt het net....

 

We vlogen om 10:30 vanaf 020 Airport. Dat betekent voor Tukkers zoals wij om 5 uur opstaan.... Ja, ook Jeroen. Die wist helemaal niet dat het 2 keer per dag 5 uur is.... 

Maar ja, het lukte prima, hij was zelfs eerder wakker dan ik. We hadden alles al ingepakt, was ietwat moeilijk, ik kom er later wel op terug....

 

De trein ging om 5:45 uit Nijverdal. Jannie bracht ons keurig weg en we verbaasden ons over de hoeveelheid volk dat 's morgens zo vroeg al op pad is. De trein zat al best wel vol.

 

In Zwolle hadden we 34 minuten om over te stappen, maar vorige keer met Robbert had ik al gemerkt dat de Intercity naar Den Haag (die via Schiphol rijdt) om het half uur gaat. Dus als je geluk hebt haal je die en ben je een half uur vroeger. En dat lukte. We waren dus om 7:23 op Schiphol. Reistijd 1: 43. Dat haal je met de auto ook. Maar daar is alles mee gezegd. De trein zet je onder Schiphol af, ff de roltrap op en je bent in de aankomsthal. Een trap verder is "Departures".

 

Jeroen had nog een leuke verrassing, Max Willert kwam ons uitzwaaien. Om 8 uur zou hij er zijn. We checkten snel in, de ene koffer ging automatisch maar de andere koffer moest even per hand ingecheckt worden omdat ie te groot was... Maar dat lukte. Er mocht 23 kilo mee. We hebben een koffer van 21 kilo en een van 22.8 kilo.... goed gepland.

 

Toen snel weer terug naar de Schiphol Plaza en bij de Starbucks 2 koffie en voor Max een Yuppie Cappuccino geregeld. Deze Starbucks was gewend aan "niet-Yuppies" en begreep dat er mensen zijn die geen Latte-Mocha Frappuchino met linksdraaiende lactose vrije melk willen. Maar gewoon koffie.

 

De gast die de bestelling opnam vroeg, zoals gebruikelijk bij Starbucks, naar de naam. Die schrijven ze dan op de beker. "Heisenberg" zei Jeroen. Maar hij snapte hem niet....

Max kwam er ook aan en we hadden ff een gezellig bakkie, was erg leuk. Dank Max!

 

Toen moesten we echt op pad, ik wil niet graag op Schiphol ook een reputatie krijgen... In Düsseldorf stond ik al bekend als laatkomer en op een of andere manier heb ik het in Parijs al 3 keer voor elkaar gekregen om omgeroepen te worden. "Mistur van der Eiden, zjoe arrr delaying ze flaight...."

 

Aangezien ze in de US nogal paranoïde zijn moet je door een aantal controles. De eerste is de normale security check alhoewel je daar al alles gewoon moet uitpakken (MacBook, iPhone, iPad, ereader, powerpack, kabels..... etc.

 

Toen we daar eindelijk doorheen waren (Jeroen zijn rugzak moest nog speciaal onderzocht worden) moesten we naar gate E1. Op de borden stond al "Immediately go to gate E1"... zucht.... Wij er snel heen maar er moest natuurlijk eerst nog even getoiletteerd worden... "Code 2" zoals jeroen altijd zegt.

 

De extra check bij Gate E1 (Delta gate) was vaag. Dame vroeg wat we gingen doen, of we onze eigen koffer gepakt hadden (Nee natuurlijk niet, dat heeft Jannie gedaan. Zo iets kunnen wij niet zelf). Gelukkig kon ze er om lachen en ze liet ons gaan. Ik had eigenlijk George Carlin's grap willen gebruiken... "Did you pack your bags yourself?", "No, I let my good friend Saddam Hoessein pack my bags". Google maar op "George Carlin, airport security". Is echt goed.

 

Toen moesten we nog naar de eigenlijke gate E20. Toch wel bijna net zo ver als D84... Aangekomen werd nog maar een keer het paspoort en de boarding pas gecontroleerd, maar toen mochten we dan toch echt het vliegtuig in.

 

Blij dat we niet de hele tijd onze koffers mee moesten slepen. We hadden behalve koffers ook een zogenaamde "roll-up" bij ons. Zo'n uitrolbaar scherm met reclame voor de Willert producten. Dat ding meet 100x10x10cm Net iets te groot voor handbagage dus. maar ik had nog een grote opvouwbare bag die ik eens in Japan had gekocht. Daar paste de roll-up in samen met mijn koffer.

 

Hij hoeft alleen maar mee naar LA. Daar blijft ie achter. Net als de folders. De Cursus Doku blijft in Boston, en we hebben weer een stuk pijp met 2 flessen drank voor Arno dus langzaam worden we lichter. Zou je denken... Helaas ligt er bij Arno ongeveer een kuub iPhones, iPods, munten en nog veel meer zooi die mee terug moet. Ik hoop dat het allemaal past....

 

Je zou denken: 3 uur van te voren op Schiphol, dat wordt neuspeuteren en vervelen. Niet dus. Ik was blij dat we zaten. het vliegtuig vertrok bijna meteen. En toen konden we eindelijk een beetje relaxen. Maar eerst even gein trappen met de andere passagiers en de stewardessen. We hebben een vrij coole. Ze komt uit Jamaica. "Yes Man...."

 

En er moest natuurlijk nog gehackt worden. Moderne vliegtuigen hebben internet aan boord. Wifi. Films kijken mag gratis maar voor andere dingen moet je vet betalen. En dat doen wij niet. Jeroen had uitgevonden dat je net moest doen alsof je film ging kijken. Dat kon je oproepen vanaf de interne website. dan leidde het programma je naar de app store zodat je een of andere vage app kon downloaden. Dan krijg je 10-15 minuten vrij internet....

 

Dat gebruikten we dus om te chatten. Helaas had Delta al gemerkt dat er een klein bugje in hun systeem zat en had dit gebeuren na een keer geblokkeerd. Maar wij hebben meerdere apparaten bij ons... ;-)

 

Toen kwam het eten en de free drinks. Een dompertje voor Jeroen... je moet 21 zijn aan boord van een US vliegtuig. Anders krijg je alleen melk. Of coke. Ik mocht wel wijn. Tricia geloofde zonder ID dat ik ouder was dan 21. Dat scheelde weer. Jeroen kreeg Coke en moest gewoon heel vaak mijn drankje vasthouden.

 

Mensen klagen vaak over vliegtuig eten. Ik snap dat niet, het smaakt echt prima. We hadden Tortellini met kaas, salade, toast met kaas en choco toetje. Was echt heel erg lekker. Na het eten even chatten, BLOG typen en toen werd het tijd voor een dutje. We hebben een lange dag vandaag, in Boston is het 6 uur vroeger dan bij ons.

 

Time of Arrival 4:20.... Nice....

Moin

Of eigenlijk: "Bonjour". Want ik ben weer eens in Parijs. Gebeurt steeds vaker de laatste tijd, want ik doe veel met Sodius samen.

Dus ging ik zondag eerst met Air France KLM vanaf Ouderkerk aan de Amstel Airport naar Nantes alwaar Sodius woont. 

Eerste keer naar Nantes, daar was ik nog nooit geweest. Ik dacht dat het een leuk klein plaatsje in Frankrijk was maar er blijken bijna 700.000 mensen te wonen... groter dan welke NL stad dan ook. Maar erg mooi, vanuit de lucht zag het er al heel mooi uit.

In Nantes regent en waait het blijkbaar altijd, het ligt aan de Golf van Biscaye en dat bleek redelijk te kloppen. Ik vond de landing heel leuk maar ik had de indruk dat ik de enige was in het vliegtuig die er zo over dacht. Het viel best mee want het ging in een keer goed....

Ik ben gelijk met een Uber naar het hotel gegaan en daar trof ik Jeff Cohen, een oude klant, vriend, collega en nog meer. Hij is net begonnen bij Sodius dus ik zal meer met hem te maken krijgen.

Samen hebben we rondgekeken in Nantes, zeer leuke stad met veel oude gebouwen. Toen we het zat waren zijn we een restaurant ingedoken met Crêpes. Dat is zeer lekker. Heb ik vorige keer met Robbert al gegeten.

De volgende dag zouden we gezamenlijk naar een (hopelijk) klant van ons gaan. Ik had ze al een versie van ons RXF gebouwd en die hadden ze geïnstalleerd maar nog niet uitgeprobeerd.

Dat heb ik dan maar samen met ze gedaan (liep in een keer!!) en ze ook nog een korte cursus Rhapsody gegeven. Ze gebruikten het pas 10 jaar dus een beetje extra info kon geen kwaad.... Ook heb ik vragen beantwoord over onze Rhapsody Versie en ze waren zeer happy naderhand. Saïd kan verkopen...

Na een lekkere lunch (heee! we zijn in Frankrijk!) gingen we op pad met de TGV naar Parijs Montparnasse. Dat viel tegen, door de wind was alles vertraagd. De vorige TGV kwam nog later dan de onze... de onze zou op tijd komen. Tenminste, dat stond op het elektronische bord. Een perron nummer stond er nog niet, dat wisten ze niet. Dat wisten ze blijkbaar nooit zei Saïd... Tsja... het is geen Duitsland.

Pas op de vertrektijd van onze trein kwamen ze er achter dat de onze 40 minuten vertraging had... Zoals ik altijd zeg.... Frankrijk is een mooi land, het is alleen jammer dat ze daar de Fransen laten wonen. Het land verdient beter.

Uiteindelijk hadden we dus 1:15 vertraging maar de trein was leeg. We hadden gereserveerd maar dat bleek niet nodig. Er was een restauratiewagen maar er liep niemand rond met koffie zoals in Nederland of Duitsland. Wel kregen we, omdat we vertraging hadden, een soort lunchbox met water, salade en koekjes. Heel lekker.

Toen waren we dus in Parijs, het Hotel was vlakbij Station Montparnasse. Ik dacht het zo te vinden maar Saïd heeft ons toch maar gebracht. Maar goed ook want borden zijn er niet en de route was nogal avontuurlijk....

Na ng een biertje met Robert Ballargeon was het tijd voor bed. (We gingen ter Bedde zoals Maas altijd zegt) 

Op dinsdag hadden we een nieuwe afspraak, nu in Parijs natuurlijk, bij weer een hopelijk toekomstige klant, ik was daar al eerder, de vorige keer op 13 november 2015... google maar...

Saïd had ons uitvoerig uitgelegd hoe we met de trein, bus en Metro moesten, waar we moesten overstappen en welke kaartjes we moesten kopen. Robert en ik hebben dat beleefd aangehoord en een Uber besteld.... Voor €30,- ga ik niet lopen kloten met het Parijse openbaar vervoer. Dat werkt echt raadselachtig voor arme Europeanen. De Uber kwam na 7 minuten met een hele leuke Spaanse dame achter het stuur...

We waren dus ook veel eerder bij de klant dan Saïd. Hij is verkoper en kan dus niet met de techniek omgaan zoals wij. Voor ons zijn Waze/Uber en veel andere moderne hulpmiddelen onontbeerlijk, hij blijft stug volhouden met Files en Uberhaten.

Ook hier liep het prima, en na weer een voedzame lunch (Jaja...) ginge we naar het Sodius kantoor wat op 100 meter van ons hotel was. Daar hadden we nog een conf call met onze USA vrienden en daarna ging het naar het hotel. Tenminste, ik want ik had a) een knallende hoofdpijn (Waarschijnlijk de gezonde stadslucht) en b) Robert en Saïd hadden nog een andere bespreking.

Na een uurtje liggen en wat chemische hulp van Bayer was de hoofdpijn weg en konden we eten in een klein restaurant tegenover het hotel, "Petit Bretagne". Gelijk aan Maas geschreven die vermoedelijk met tranen in zijn ogen zat...de oude Bretagne fan...

Het eten was echt heerlijk. De beste Tiramisu die ik ooit heb gegeten. OK.... waarschijnlijk 20.000 Kcal/cm²... Toen nog even voorbereiden voor morgen en het bed in... lange dag morgen...

Nu moesten we wel vroeg op, snel douchen en ontbijten. We moesten nu weer aan de andere kant van Parijs zijn maar nu in de andere richting. Parijs is groot. @#$%^&*( groot... Dus maar weer met een Uber. Een gloednieuwe Mercedes C met een jong broekje achter het stuur die het echter goed kon. Heel rustig maar zeer gedecideerd sneed hij door de chaos die in Parijs "Traffic" heet...

Ruim op tijd kwamen we aan bij het bedrijf waar we moesten zijn. Dit keer een "Defence" Company, dat was wel lachen want Saïd had er niet aan gedacht ze te vertellen dat hij met twee buitenlanders zou komen. In mijn geval was dat niet zo erg maar Robert is, ondanks zijn franse achternaam, een 100% Amerikaan. En dat mocht niet... Na een uurtje telefoneren kregen we een ruimte toegewezen buiten het terrein en konden we gaan presenteren.

Dat ging boven verwachting zeer goed, klant was overtuigd! We waren vrij vlot klaar dus ik ging kijken of ik een iets vroegere trein naar huis kon nemen. Helaas mag je wel overboeken maar niet op de dag zelf.... zucht.... volgende keer maar geen flexibel ticket nemen, zoooo flexibel is dat echt niet. Een bijkomend probleem was dat ik er niet op gelet had hoeveel tijd ik in Rotjeknor had om over te stappen... dat bleek maar 3 minuten te zijn, niet echt lang. 

Dus heb ik te tijd maar genomen om dit stuk te schrijven en alvast een presentatie in elkaar te draaien voor volgende week.

Gare du Nord, waar de Thalys vertrekt, is 5 stations van Montparnasse verwijderd, eigenlijk wilde ik Saïd een plezier doen en de metro nemen. Toen ik de App startte bleek dat allemaal niet zo makkelijk en heb ik toch maar een Uber genomen... 

Ik was veel te vroeg maar naast het station is de Thalys lounge, daar kun je rustig zitten, internetten en een gratis bak koffie score. Je kunt er ook de krant lezen maar dat vind ik nog iets te ver gaan in het Frans.

De Thalys reed voorbeeldig op tijd, in de eerste klasse krijg je een lekker maaltijd en wat te drinken en in Rotjeknor haalde ik keurig de aansluiting. Alleen een kaartje werd moeilijk, op het perron was geen incheckpaal maar zelfs de NS is aangekomen in 2017 en laat het online kopen van een kaartje toe. 

Om kwart over 12 was ik op station Nijverdal, Jannie en de boys (alle 4!) haalden me keurig op. Vermoeiend maar leuk!

 

 

Uber

 

Zo. Was al weer een tijdje geleden. Het werkt slokt zo veel tijd op dat ik niet echt aan schrijven toe kom. Maar nu lukt het even, ik heb even pauze en ik moet wachten tot de grote pauze van de conference begint.

Ik ben vanaf zondag onderweg. Eerst van huis naar de luchthaven Düsseldorf, dan met het vliegtuig naar Zürich voor de Systems Engineering Conference van INCOSE. 

Ik wilde praten met een heleboel mensen die bijna allemaal daar waren. En alde berg niet naar Mohammed komt, dan moet Mohammed naar de berg. (Laat mijn DutchTurks vriendjes het niet horen, dan is de boot weer aan)

Ik ben maar weer overgestapt op vliegen met Swiss, ze zijn, zeker voor Zwitsers, redelijk betaalbaar en het vliegen is zeer aangenaam. Je krijgt nog eten en drinken aan boord en er zijn geen staanplaatsen.

Maar dan komt Zwitserland. het lijkt wel of ieder bezoek duurder wordt. Ik had via booking.com een betaalbaar hotel gevonden (dacht ik) maar dat bleek een bed in een slaapzaal te zijn. Daar pas ik voor, op vakantie OK, maar niet als ik aan het werk ben.

Dus een ander gezocht wat niet te ver weg lag en nog betaalbaar was zonder dat ik gelijk met de bank moest praten. Dat kost dan €250,- voor 2 nachten. En als je denkt dat je dan wel iets heel goeds krijgt: niet dus. Op de foto leek het nog wel wat maar het was niks. Zeer klein, lawaaierig en het ontbijt bestond uit koolhydraten met koolhydraten. Bah.

De conference was echter zeer goed en het eten en drinken gratis (Ik had een vrijkaartje gekregen) Samen met Daniel heb ik besloten een facebookpagina te openen: "Staying in Switzerland without spending any money". We willen een overzicht van alles wat gratis is.

De WiFi bij StarBucks is gratis, voor 1 uur, daarna nog steeds alleen langzaam. Je moet echter wel een kop koffie kopen. Onder de Sfr. 5,- heb je daar niets. Ik was €12,50 kwijt voor een watertje en een bak koffie...

Ik heb de StartBucks bediende gevraagd wat hij verdiende. Nadat ik hem verteld had wat ik zelf netto krijg per maand bleek dat hij daar nauwelijks onder zit.... 

Na een bezoekje aan een zwitserse klant was het tijd om verder te vliegen, nu naar Parijs. Dat is in ieder geval goedkoper... En best leuk. Weer met Swiss en de vliucht duurt ongeveer net zo lang als de vlucht van DUS naar ZRH. We kregen nu een ijsje als eten. Erg lekker want het was wel heel erg warm geworden...

In Parijs aangekomen kwamen na het koffer ophalen gelijk de eerste taxiverkopers al aangerend. Of ik een taxi wilde. Nou nee, ik ben een Uber fan.

Ik krijg daar veel kritiek op. Veel mensen vinden het zielig voor de "ouderwetse" taxi chauffeurs dat Uber ze werkeloos maakt. Ik niet. Als we zo blijven denken hadden we de stoomtrein ook in ere moeten houden om die arme kolenstokers niet werkeloos te maken.

De gemiddelde taxichauffeur in 020 is ongemanierd, belazert je waar je bij staat en rijdt levensgevaarlijk. Ja er zijn goede bij maar er zijn er echt genoeg waar je niet graag mee meerijdt.

Bij Uber geef je na de rit gelijk een beoordeling van de chauffeur, na een paar slechte beoordelingen kan de chauffeur zijn biezen pakken. Het is echt retemakkelijk. Je gaat langs de weg staan, start de app, drukt op "pick-up" en geeft eventueel het einddoel aan. Kind kan de was doen. Dan verschijnt een plaatje met de chauffeur, zijn beoordeling, zijn auto en zijn kenteken en hoe lang het duurt voor hij/zij er is. Je stapt in, rijdt naar je bestemming en stapt uit. Betaling is al geregeld, de rekening komt binnen 30 seconden na het uitstappen in de mail.

De mijne had een mooie passat, voorstoel zo dat ik plenty ruimte had, ik had gratis koud water, snoepjes en TV. Van de luchthaven naar Parijs voor net iets meer dan € 40,- zo hoort dat. 

Niets houdt de klassieke taxibedrijven tegen om op dezelfde manier te werken. Alleen de angst om beoordeeld te worden vrees ik.

En nu zijn we in Parijs op de IBM IoT Conference. Ik ga zelf ook spreken over Rhapsody en AUTOSAR. Maar eerst spreken er diverse anderen. Die doen dat, in tegenstelling tot de vorige conference in Zürich, niet in het Engels.  Alleen de eerste spreker had slides in het engels, alle anderen hadden french only. De eerste sprak ook keurig langzaam, die kon ik goed volgen. Bij alle anderen was ik binnen een minuut de draad kwijt....

Frankrijk... Mooi land. Jammer dat daar de Fransen wonen....

 

 

Brexit

Zo. Eindelijk vakantie. Werk is geweldig maar een beetje vakantie op zijn tijd kan toch geen kwaad. En je houdt ineens tijd over voor andere dingen, zoals bloggen enzo.

Er is veel gebeurd sinds de laatste BLOG entry. Vele aanslagen en weer vele protesten tegen van alles en nog wat. En Brexit....

Ja Brexit. Wat vind ik er van. Veel. Heel veel.

Aan de ene kant een kans om het met de onderbuik denkende deel van Nederland misschien zo ver te krijgen een keer met de hersens te denken en veel ellende hier te voorkomen.

Aan de andere kant een ongelofelijke kapitaalvernietiging en de oorzaak van veel ellende. 

Je kunt niet altijd ellende voorkomen, mensen leren vaak pas als ze met hun neus op de feiten worden gedrukt. Je leert lopen door een paar keer goed te vallen. Het hele leven werkt zo, maar die manier van leren veroorzaakt ook slachtoffers.

Soms leren mensen door naar anderen te luisteren. De meeste Engelsen zijn pas na de verkiezingsuitslag gaan nadenken. Alhoewel de google resultaten van de zoekactie naar "De gevolgen van de Brexit" een beetje gehyped zijn, zo veel mensen waren dat niet, de hashtag #WhatHaveWeDone zegt genoeg. 

Ook hier zijn vele mensen die zo snel mogelijk een Nexit willen. Dezelfde mensen willen de gulden terug, de grenzen dicht voor alle buitenlanders (Wat zijn eigenlijk buitenlanders??)

Ja, de gulden terug, het beste symbool voor het misplaatste nostalgie gevoel. "Vroeger was alles beter". Mooi niet, het is gewoon zoals de menselijke geest werkt, we vergeten de shit en onthouden de mooie dingen.

Als we uit Europa gaan en de gulden weer invoeren kunnen we in ieder geval de oorspronkelijke koers van 2,20371 vergeten. We gaan zeker het dubbele zo niet meer betalen voor een Euro. Dus het nostalgisch gevoel van f. 2,- voor een biertje wordt eerder f. 15,- 

De commentaren die vonden dat we de gulden te goedkoop verkocht hebben (Wat helemaal niet erg was want de meeste Nederlanders hebben schulden en waren dus met de Euro beter af) zullen nu weer vinden dat we de Euro te duur hebben verkocht.

Want... Het maakt niet uit wat je doet, "Het Volk" krijg je toch niet tevreden. Ook niet met de gulden, ook niet met een afgesloten Nederland, zelfs niet als we weer terug gaan naar Stadgewesten met eigen tijdzone en eigen geld en een muur om de stad. Ze blijven klagen omdat ze niet snappen dat de enige die iets in hun leven kan verbeteren... Ze zelf zijn. Ja. Jij bent de enige die jouw leven kan verbeteren. Gelukkig zijn is een keuze, je hoeft er niet op te wachten, het is er al.

Hetzelfde is dus in Engeland gebeurd. Hopen met sukkels die ontevreden zijn op hun eigen leven hebben zich laten overtuigen van het feit dat het de schuld is van iets of iemand anders. Is al vaker gebeurd, Adolf wist ook heel Duitsland te overtuigen dat alles de schuld was van de joden. Dit keer is het Europa. Of eigenlijk de vele vluchtelingen. 

Heel triest want nu kunnen ze niet meer terug. Ondanks een petitie, door 4 miljoen mensen ondertekent!, ondanks vele protesten van jongeren, die zelf niet zijn gaan stemmen omdat het zo'n vaart niet zou lopen..., het blijft zo.

Het is verleidelijk om nu de Britten te vertellen dat ze het dan maar zelf moeten uitzoeken, ik denk echt dat ze er bijna failliet aan gaan, en dan een behoorlijke afschrikking te hebben voor onze eigen Wilders Tokkie Brigade.

Maar laten we dat maar niet doen. Een verzwakt Engeland helpt ons uiteindelijk niets verder.

Er zullen genoeg bedrijven Engeland verlaten (Nissan, Honda, BMW) en er zal nog meer worden verkocht (ARM is al door Softbank overgenomen) zodat ze het moeilijk genoeg zullen krijgen.

De vraag is of het verenigd Koninkrijk behouden kan blijven in de huidige vorm, Schotland heeft geen zin een een leven buiten Europa. Ook Noord Ierland weet dat het wel gevaren is de afgelopen jaren met Europese steun. 

Wat we wel kunnen doen om deze ellende te voorkomen is: geen referenda meer. Het raadplegen van "Het Volk" elke vier jaar in de vorm van verkiezingen is al gevaarlijk genoeg. 

Begrijp me goed, ik ben in hart en nieren voor Democratie totdat er echt iets beters wordt uitgevonden. Maar er zijn dingen die leuk klinken maar niet werken. Een volksreferendum is er een van, in Nederland is ook al gebleken dat zoiets dus niet werkt. 

Wij hebben in Nederland, zoals dat heet, een parlementaire democratie. dat betekent dat wij stemmen op volksvertegenwoordigers die dan vervolgens letterlijk het volk vertegenwoordigen en beslissingen nemen voor ons. Dat is praktisch, we hoeven dan niet met 17 miljoen mensen door elkaar heen te discussiëren (zoals bij het voetballen) en we hoeven ons niet te verdiepen in kwesties die zeer ingewikkeld zijn. (Zoals het verdrag met de Oekraïne bijvoorbeeld)

Nou klinkt de kreet "Een regering moet doen wat het volk wil" best goed en correct. Maar dat is het niet. "Een regering moet doen wat het beste is voor het volk" is de correcte weergave. En dat is niet hetzelfde. Vraag het volk of de benzine goedkoper moet en je krijgt een hoge opkomst en dito "Voor" stemmers. Is dat ook het beste? Nee natuurlijk niet. Als de benzine niets kost interesseert het niemand meer wat zijn auto verbruikt. En tegen de tijd dat het echt op is gaan we pas kijken naar alternatieven. Te laat natuurlijk.

Dat is dus de taak van een regering. En die krijgt door verkiezingen een mandaat om dat uit te voeren, en moet dat niet iedere keer navragen aan volk dat toch de echte vraag niet begrijpt. Klinkt misschien hard maar hoeveel procent van de "Nee" stemmers tegen het Oekraïne verdrag is in staat om de Oekraïne aan te wijzen op een wereldbol? Nou?

Zelfs de grondlegger van het raadgevend referendum D'66 zwijgt op het moment over hun stokpaardje. Alexander Pechtold wilde geen commentaar leveren bij Een Vandaag, dat zegt genoeg.

Brexit: heel, heel erg jammer maar we moeten het er mee doen. Nexit: Over mijn lijk. Ik ga echt verhuizen als dat gebeurt.

 

Walter

 

JSN Tendo template designed by JoomlaShine.com